Verberg menu  
Verberg menu  

Kunt u niet direct vinden wat u zoekt, of heeft u vragen, dan kunt u onze klantenservice bereiken tijdens kantooruren op telefoonnummer:
0318-690334

Verberg menu  
 

Kijk naar onze video's over afvallen en laat je informeren!

Afvallen en meer (18-04-2014)

Begin oktober 2013 woog ik ongeveer 120 kilo (met kleren aan, want zo word je gewogen bij Maaike). Een klein beetje heel erg veel voor iemand van 1,76 meter. Hoe dat eruit zag? Zie foto’s hieronder! Na afloop van twee keer de fase ‘gezond worden’ van de WEZ therapie van WELenZIJN, eind maart 2014, woog ik net onder de 85. Officieel nog te veel, maar ik laat het zo! Ziet er zo toch best acceptabel uit? Zie wederom de foto’s. Ik heb bewust voor de foto’s ‘na’ weer hetzelfde t-shirt aangetrokken, alleen nu kleiner gemaakt door mijn vrouw. Toen ik het kocht, was het een XXL, nu ongeveer een gewone L. Mijn vrouw heeft er heel veel plezier in om allerlei kleren te verkleinen! Natuurlijk wel mazzel dat zij dat ook nog eens goed kan!
Hoe is dat zo gekomen, zo’n 35 kilo kwijt?



Op één of andere manier sprak de advertentie van WELenZIJN in een plaatselijk huis-aan-huisblad me aan. Ik meldde me aan voor een voorlichtingsavond en haakte bijna meteen na het begin ervan weer af door de taalfouten in het voorlichtingsmateriaal. Ik vroeg me af: “Kan ik een relaas waar taalfouten in zitten serieus nemen?” Toch bleef ik zitten en nam het verhaal in me op. Ik verwerkte de informatie en maakte een afspraak met Fred voor een vervolggesprek, waarin ik hem meteen uitlegde waar ik niet vrolijk van werd. Toch geloofde ik in dit verhaal. En ik was er gewoon aan toe om iets drastisch te doen aan mijn overgewicht. Ik realiseerde me wel dat het ‘een pens (!) werk’ zou worden.

Op 14 oktober begon ik met de WEZ Therapie. Ik had deze problemen (medisch vastgesteld!):
-    Lymfoedeem in de onderbenen. Dat verdween geleidelijk en is nu vrijwel weg.
-    Een spastische darm, al tientallen jaren; ik slikte daar medicijnen voor. Na een week of zes slikte ik geen medicijnen meer en ik heb er nu geen last meer van.
-    Hoge bloeddruk. Ook daarvoor had ik medicijnen; na zo’n vijf maanden was mijn bloeddruk zelfs te laag en mocht ik met die medicijnen stoppen van de dokter. Overigens mede omdat ik als plasmadonor zo ongeveer één keer in de drie tot vier weken ‘onder controle’ ben.
-    Een te hoge hartslag: in rust rond de 110 slagen per minuut. De cardioloog kon  geen oorzaak vaststellen. Nu is mijn hartslag tussen de 60 en de 80.

Wat niet direct een medisch probleem was, was het feit dat ik bij de minste of geringste ‘inspanning’ (gewoon bewegen gold al als inspanning) verschrikkelijk zweette. In de winter had ik per dag minimaal één keer een schoon hemd en een schoon shirt nodig, in de zomer drie tot vier keer (en dan ‘liet ik het maar zo’: dan maar in natte kleren verder). Het water gutste vaak van me af. Maar volgens mij had dat niets te maken met mijn overgewicht: ik zweette eerder ook veel, dus mijn poriën stonden erg ver open. Dat geloofde ik echt! Nu doe ik, in winter en voorjaar, vaak twee, soms zelfs drie dagen met een shirt of trui.

Het verhaal van Maaike en Fred lijkt dus te kloppen: je wordt gezonder en als bonus val je af! Persoonlijk beleef ik het andersom: ik val af en als bonus word ik in allerlei opzichten gezonder. Hoe dan ook: het één heeft duidelijk te maken met het ander! Je vraagt je dan wel af: “Waarom vertelt mijn dokter (in mijn geval: de huisarts, de internist, de gastro-enteroloog en de cardioloog) me dat niet?” Mijn huisarts legde me dat uit: “Als ik jou naar zo’n therapie zou sturen, die veel moeite kost, waar je heel gemotiveerd voor moet zijn en die je deels zelf moet betalen, zeg jij: Ja, hallo, daar begin ik niet aan! Geef me maar een pilletje! En als je er al aan begint, is de kans klein dat je het serieus doet en volhoudt.” Gelijk heeft ze.

Ik realiseer me dat ik twee, of eigenlijk drie, grote pluspunten heb voor deze therapie.
Het eerste is: ik ben gek op groenten; een kilo spruiten, samen met mijn vrouw, is een makkie! Alleen at ik dat dan wel met aardappelen, jus en (bijvoorbeeld) speklappen.
Het tweede is: ik hou zelf erg van koken en ook van experimenteren met eten. Ik probeer vaak  en graag eten uit dat ik nog niet ken. Zo maakte ik tijdens de therapie gemiddeld één keer per week een grote pan soep (na het koken zes tot acht liter soep) voor de lunches.
Het derde is, en dat is ‘last but not least’: ook mijn vrouw houdt van koken en het uitproberen van nieuwe dingen. (Alleen: ZIJ werd er nooit dik van!)  
Zo vonden we samen een heel lekker recept uit voor boerenkool ‘op zijn WELenZIJNs’, fase ‘gezonder worden’. Dat staat nu op de site.

Op één punt heb ik me niet gehouden aan de voorschriften van Maaike: het innemen van de druppels in de fase ‘gezond worden’. Voor een spiegel de druppels rechtstreeks onder je tong laten vallen leek me veel te lastig. Ik deed gewoon negen druppels op een theelepeltje en stopte dat onder mijn tong. Werkt ook, heb ik toch wel bewezen!

De therapie { of is het toch een dieet? ;-) } werkt dus, maar je moet:
-    ECHT gemotiveerd zijn! Ik was nu aan iets serieus en drastisch toe en eerder niet.
-    Heel veel discipline hebben! Ik heb twee keer 60 dagen de fase ‘gezonder worden’  gevolgd en merkte dat het me de eerste 60 dagen nog redelijk vlot afging: ik miste wel eens iets, een oude gewoonte, maar het was ‘te doen’. De tweede periode kostte het me duidelijk meer moeite om weer net zo ‘streng’ te zijn.
-    Vooraf goed bedenken dat deze therapie ook na het intensief begeleide gedeelte verder gaat en dat je dus bereid moet zijn, je eetgewoonten radicaal, en voor goed, te wijzigen. Ik verwacht wel dat me dat gaat lukken.

Ten slotte nog dit: het is leuk om jezelf te belonen als je je streefgewicht hebt gehaald. Het feit dat je veel gezonder bent en veel meer energie hebt (ik heb 35 kilo minder mee te sjouwen), voelt op zich al als een beloning. Maar ergens naar toe werken kan je op ‘lastige’ momenten net even een extra zetje geven. Voor mij was die beloning: een rondvlucht boven Antwerpen in een oud tweedekker lesvliegtuigje (bouwjaar 1951, dus vier jaar jonger dan ik; oorspronkelijk ontwerp 1933), een Stampe & Vertongen SV-4b. Toen ik daar voor het eerst van hoorde en vroeg naar zo’n rondvlucht, gaf de eigenaar aan dat de passagier niet meer mocht wegen dan 90 kilo. Toen mijn vrouw dat hoorde, zei ze: “Als je dat haalt, onder de 90, krijg je van mij zo’n rondvlucht cadeau!” En dat is dus gebeurd: op 16 april 2014 heb ik gevlogen zoals nooit eerder!

Hans

 


Lees de ervarings verhalen van onze klanten
Wil je een afspraak maken of meer informatie?
Neem dan contact met ons op voor een vrijblijvend persoonlijk gesprek
 
Bel: 0318-690334
Lokaal tarief, geopend tijdens kantooruren